تعریف شرکت های دانش بنیان

شرکت ها و موسسات دانش بنیان شرکت یا موسسه خصوصی یا تعاونی میباشد که به منظور هم افزایی علم و ثروت توسعه اقتصاد دانش محور،تحقق اهداف علمی و اقتصادی تجاری سازی محصول نتیجه تحقیق و توسعه در حوزه فناوری های برتر و با ارزش افزوده بسیار زیاد به ویژه تولید نرم افزارهای مربوط تشکیل میشود.

شرکت های دانش بنیان در زمینه گسترش و کاربرد اختراع و نوآوری در حوزه فناوری های برتر و با ارزش افزوده بالا فعالیت مینمایند.

شرکت دانش بنیان انواع مختلفی دارد که عبارت است از:

  1. شرکت های تولید کننده کالاهای دانش بنیان
  2. شرکت های تحقیق و توسعه و خدمات طراحی مهندسی
  3. شرکت های ارائه دهنده خدمات تخصصی دانش بنیان

 

مشخصه های تشخیص شرکت های دانش بنیان به دو دسته تقسیم میشود:

شاخص های عمومی و اختصاصی

شرکت های دانش بنیان به دو دسته کلی تقسیم میشوند:

  1. شرکت هایی که مالک آن فقط اعضای هیئت علمی هستند.
  2. شرکت هایی که دانشگاه ها هم مالکیت دارند.

در صورتی که سهام دانشگاه از ۵۰% کمتر باشد شرکت دانش بنیان شرکت خصوصی می شود که باید تابع قانون تجارت باشد و ثبت آن در اداره ی ثبت شرکت ها باشد.

در صورتی که سهام دانشگاه ۵۰% یا بیشتر از آن باشد شرکت دولتی است.

دانشگاه ها و واحد های پژوهشی دولتی مصوب می توانند پس از تصویب هئیت امنا شرکت دولتی تاسیس کنند.

این امر به دو شرط صورت میگیرد:

  1. خدمات این شرکت صرفا درمحدوده ی تحقیقات و خدمات علمی و فنی باشد و دانشگاه را از اهداف اصلی که اموزشی و پژوهشی است دور نکند.
  2. حداکثر ۴۹% سهام شرکت می تواند به اعضای هئیت علمی,کارشناسان پژوهشی,کارکنان دانشگاه یا مرکز تحقیقاتی تعلق بگیرد.

شرکت های دانش بنیان با مالکیت ۱۰۰% اعضای هئیت علمی دانشگاه ها و موسسات پژوهشی مورد تایید وزارت علوم تحقیقات و فناوری تابع قانون تجارت ایران بوده و بر اساس قوانین ذکرشده و ب حمایت دولت تشکیل می شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *